Eğitim, sağlık, ulaşım, barınma gibi alanlarda ciddi krizler yaşanması, tüm dünyada kamu hizmetlerinin kamusal bir biçimde yeniden sağlanması gerektiğini ortaya koymuştur. Dolayısıyla kamu hizmetinin temel ilkeleri olan süreklilik, eşitlik, tarafsızlık ve bedelsizlik ilkelerinin yeniden tartışılması ve düzenlenmesi de gündemdedir.
Zorunlu bağışa dayalı finansmanın olumsuz sonucu sadece baskı altında ödeme yapan velinin hane bütçesinde görülmez. Sistem, devlet okulları arasındaki eşitsizliği mahallelerin gelir düzeyine göre yeniden üretir.
Yenişehir'de Bir Öğle Vakti, bireysel karakterlerin kentte geçirdikleri kısa bir zaman dilimini anlatırken aslında kentin sınıfsal haritasını da çıkarır.
Her ne kadar emek mücadelesi, tarihsel olarak erkek işçi figürü üzerinden temsil edilmiş olsa da, kapitalizmin kriz dönemlerinde en ağır bedeli ödeyenler her zaman kadınlar olmuştur.
Bugün medrese güzellemesi yapanların iddialarının aksine, bu kurumlar Osmanlı’nın son üç yüzyılında ilerlemenin değil, statükonun ve gerilemenin simgesi haline gelmiştir. 16. yüzyılın ikincisinden itibaren matematik, astronomi ve tıp gibi “akli” alanlar müfredattan kademeli olarak çıkarılmış, eğitim sadece "nakli” alanlara sıkıştırılmıştır. Sistemin en büyük tahribatı ise "beşik ulemalığı" rejimiyle yaşanmıştır. Müderrislik ve kadılık rütbelerinin ulema aileleri arasında babadan oğula devredilmesi, henüz yaşını almamış çocuklara payeler verilmesi liyakat ilkesini tamamen ortadan kaldırmıştır.
Bugün demiryollarında yaşanan süreç, klasik anlamda ani bir özelleştirme programından ziyade; kamusal yapının adım adım piyasa ilişkilerine açıldığı stratejik bir dönüşüm olarak değerlendirilmelidir.
AKP'nin neoliberal politikaları ve yönetim pratikleri, servetin bir avuçluk ayrıcalıklı kesimde toplanmasına ve geniş halk kesimlerinin yoksullaşmasına neden olmaktadır.
